Dünya Dilbiliminde ve Özbek Dilbiliminde Dilbilimsel Uzmanlığın İncelenmesi

F.S. Kurbanova

doi:10.71078/v059s843

Авторы

F.S. Kurbanova Adana Alparslan Türkeş Bilim ve Teknoloji Üniversitesi Автор

DOI:

https://doi.org/10.71078/v059s843

Ключевые слова:

Adli dilbilim, metinbilimsel, filolojik, anlam bilimsel, stilistik

Аннотация

Modern toplumda dil yalnızca bir iletişim aracı değil, aynı zamanda hukuki, psikolojik ve kültürel bir araç olarak da büyük öneme sahiptir. Özellikle dile ilişkin belgelerin incelenmesi, metinlerin ve konuşma kayıtlarının analiz edilmesi ihtiyacı arttıkça, dilbilimsel uzmanlık (linguistik ekspertiz) disiplini gelişmeye başlamıştır. Günümüzde dilbilimsel uzmanlık, mahkeme süreçlerinde, ceza ve medeni davaların soruşturmalarında önemli bir bilimsel ve pratik alan haline gelmiştir. Bu makalede, dilbilimsel uzmanlığın bir bilim dalı olarak şekillenmesi, tarihî kökenleri, teorik temelleri ve uygulamadaki yeri ele alınmaktadır. Ayrıca, bu alanın uluslararası düzeyde ve Özbekistan’daki gelişim aşamaları analiz edilmektedir.

Биография автора

F.S. Kurbanova, Adana Alparslan Türkeş Bilim ve Teknoloji Üniversitesi

Öğretim görevlisi

Библиографические ссылки

Adger, C.T., Wolfram, W., & Christian, D. (2007). Okullarda ve topluluklarda lehçeler (2. bs.). Mahwah, NJ. Lawrence Erlbaum Associates.

Alim, H.S. (2004). You know my steez: Siyah Amerikalı bir konuşma topluluğunda üslup değiştirme üzerine etnografik ve sosyodilbilimsel bir çalışma (Cilt 89). Durham, NC. Duke University Press.

Au, K.H., & Kawakami, A. (1985). Research currents: Talk story and learning to read. Language Arts, 62, 406–411. DOI: https://doi.org/10.58680/la198525838

Ball, A.F. (1992). Afro-Amerikalı ergenlerin açıklayıcı yazılarında kültürel tercih. Written Communication, 9(4), 501–532. DOI: https://doi.org/10.1177/0741088392009004003

Ball, A.F. (2000). Çok kültürlü öğrencilerin öğrenmesini geliştiren güçlendirici pedagojiler. Teachers College Record, 102(6), 1006–1034. DOI: https://doi.org/10.1111/0161-4681.00090

Baratz, J. (1969). Ekonomik olarak dezavantajlı Siyah çocuklarda dil yeterliğini belirlemeye yönelik iki lehçeli bir görev. Child Development, 40(3), 889–901. DOI: https://doi.org/10.1111/j.1467-8624.1969.tb04550.x

Baratz, J., & Shuy, R. (Ed.). (1969). Siyah çocuklara okuma öğretimi. Washington, DC. Center for Applied Linguistics.

Baugh, J. (2000). Ebonics’in ötesinde: Dilsel gurur ve ırksal önyargı. New York, NY. Oxford University Press.

Blake, R., & Cutler, C. (2003). Afro-Amerikan İngilizcesi ve öğretmen tutumlarındaki değişkenlik: Okul felsefesi meselesi mi? Linguistics and Education, 14(2), 163–194. DOI: https://doi.org/10.1016/S0898-5898(03)00034-2

Bohn, A. (2003). Tanıdık sesler: İlköğretim sınıflarında Ebonics iletişim tekniklerinin kullanımı. Urban Education, 38(6), 688–707. DOI: https://doi.org/10.1177/0042085903257315

Boone, P. (2003). “Amen köşesi” sınıfa geldiğinde: Siyah kolej sınıfında çağrı–yanıt iletişiminin pedagojik ve kültürel etkileri. Communication Education, 52(3-4), 212–229. DOI: https://doi.org/10.1080/0363452032000156208

Brown, D.W. (2009). Başka bir deyişle: Dilbilgisi, kod değiştirme ve akademik yazma üzerine dersler. Portsmouth, NH. Heinemann.

Sternin, I.A. (2004). Adli dilbilimsel uzmanlıkta hakaretin teori ve uygulaması. Kommunikativnye Issledovaniya, 191–199. Voronej. [Rusça]